Σκύρος

Το μεγαλύτερο νησί των Βορείων Σποράδων μαγεύει με τις πλούσιες εναλλαγές του τοπίου. Ορεινό έδαφος, πευκόφυτες εκτάσεις, πανέμορφες αμμουδερές ακτές, γραφικοί κόλποι. Συναρπάζει με το ιδιαίτερο νησιώτικο χρώμα της και προσφέρεται για κάθε είδους δραστηριότητα και μορφή τουρισμού.

Έλκει το όνομά του από την περίφημη σκυρία ποικίλη λίθο, το περίφημο σκυριανό χρωματιστό μάρμαρο, με την οποία στόλιζαν τα αρχοντικά τους οι Ρωμαίοι.

Οι κάτοικοι της Skyros ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία. Αξίζει πραγματικά να γευθείτε και να πάρετε μαζί σας τα τυροκομικά προϊόντα του νησιού, όπως και τα εκλεκτά αρνιά και κατσίκια.

Η Σκύρος τα τελευταία χρόνια έχει έντονη τουριστική ανάπτυξη. Πλήθος από σύγχρονες μονάδες προσφέρουν ανέσεις στον επισκέπτη.

Η πρόσβαση ευνοείται τόσο από το νέο οχηματαγωγό πλοίο που πιάνει στη Λιναριά, όσο και από το αεροδρόμιο. Απέχει από την Κύμη 22 ν.μ., περίπου δύο ώρες με το καράβι.

Πλούσιες οι ιστορικές αναφορές, εξίσου πλούσιοι οι μύθοι και οι θρύλοι, να ομορφαίνουν την ιστορία του τόπου.

Εδώ πέθανε ο Θησέας, εξορισμένος από την Αθήνα, όταν ο βασιλιάς Λυκομήδης, φοβούμενος για το θρόνο του, τον έριξε στο γκρεμό.

Εδώ η Θέτις έκρυψε τον Αχιλλέα ντυμένο κορίτσι για να τον προστατεύσει και εδώ τον ανακάλυψε ο Οδυσσεύς και τον πήρε μαζί του στην Τροία.

Στα κατοπινά χρόνια ακολουθεί τη μοίρα της χώρας. Ενετοί, πειρατές, Τούρκοι, μέχρι και το 1829 που απελευθερώνεται μαζί με τις υπόλοιπες Σποράδες.

Ιδιαίτερα αναπτυγμένη είναι η λαϊκή τέχνη με την ξυλογλυπτική, την υφαντουργία, την κεντητική, την αγγειοπλαστική. Σήμερα αποτελεί ένα ζωντανό μουσείο, χάρη στη διαφύλαξη αυτής της κληρονομιάς.

Είναι φημισμένο το παραδοσιακό κυβόσχημο Σκυριανό σπίτι με την ιδιαίτερη αισθητική και την πλήρη λειτουργικότητα στο μικρότερο δυνατό χώρο.

Τα διακοσμητικά μοτίβα της τοπικής λαϊκής τέχνης έχουν σταθερή πηγή έμπνευσης το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον.

Πολλές παραδόσεις καταγράφουν τη γνήσια λαϊκή συνείδηση των κατοίκων της. Αποκορύφωση αποτελεί το αποκριάτικο Σκυριανό Καρναβάλι, που οι καταβολές του χάνονται στα βάθη του χρόνου, έχοντας τη ρίζα τους στις προαιώνιες ανθρώπινες ανησυχίες και αναζητήσεις για τη ζωή και το θάνατο. Οι πρωταγωνιστικές φιγούρες του Καρναβαλιού είναι ο Γέρος, η Κορέλα και ο Φράγκος, που προστέθηκε αργότερα σε διακωμώδηση ίσως των πρώτων φράγκικων ρούχων (παντελόνι-σακάκι). Ιδιαίτερα η μορφή του Γέρου αποτελεί μοναδική προσέγγιση σε όλη την ελληνική λαϊκή παράδοση. Το Καρναβάλι πραγματοποιείται χωρίς συγκεκριμένο πρόγραμμα, χάρη στη συμμετοχή και στον ενθουσιασμό των Σκυριανών.

Η Χώρα είναι κτισμένη αμφιθεατρικά περί τον λόφο, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται η αρχαία Ακρόπολις, η οποία κατά τους Βυζαντινούς χρόνους μετετράπη σε Κάστρο, όπου σώζονται ακόμη αρχαία τείχη και ερείπια βυζαντινών και ενετικών οχυρωμάτων. Η Μονή Αγίου Γεωργίου, σε οχυρή θέση, δεσπόζει σαν στέμμα. Έχει αξιόλογη αγιογράφηση και ξύλινο τέμπλο. Εκτίσθη το 10ο αιώνα από τους αυτοκράτορες Τσιμισκή και Φωκά.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Skyros περιλαμβάνει εκθέματα από την ανασκαφή στο Παλαμάρι, από το ναό του Απόλλωνα στον λόφο της Φούρκας, ενώ αξιόλογη είναι και η λαογραφική συλλογή, που φιλοξενείται στο χώρο του και περιλαμβάνει την αναπαράσταση ενός τυπικού παραδοσιακού σκυριανού σπιτιού.

Το Μουσείο Φαλτάιτς από τα πλέον αξιόλογα ελληνικά λαογραφικά μουσεία, που είναι παράλληλα και Κέντρο Παραδοσιακών Σπουδών.

Από την πλατεία που βρίσκεται η έξοχη εκκλησία της Αγίας Τριάδας και ο ανδριάντας του Ρόμπερτ Μπρουκ (έργο του καθηγητή Μιχάλη Τόμπρου), Άγγλου ποιητή και φιλέλληνα, έχουμε μια θαυμάσια και μοναδική εικόνα του Κάμπου και της απέραντης παραλίας στα Μαγαζιά. Ο τάφος του Μπρουκ, που πέθανε στη Σκύρο το 1915 υπηρετώντας σε Αγγλικό πολεμικό πλοίο, βρίσκεται στις Τρεις Μπούκες, φυσικό λιμάνι στο νοτιότερο σημείο του νησιού, που το ασφαλίζουν αφήνοντας τρεις διόδους (μπούκες) δυο μεγάλα νησιά, το Σαρακήνικο και η Πλατειά.

Στο Παλαμάρι ανασκάπτεται οικισμός της 3ης χιλιετίας, του οποίου οι κάτοικοι είχαν αναπτύξει σχέσεις με άλλα νησιά του αρχιπελάγους. Η Σκύρος κατοικείται ήδη από την πρώιμη νεολιθική περίοδο.

Η Σκύρος έχει περίπου 300 εκκλησίες-ξωκκλήσια, πολλές από τις οποίες είναι σημαντικές. Κάθε ένα από τα ξωκκλήσια έχει τη δική του θέση και τη δική του χάρη. Χαρακτηριστικές ονομασίες: Αρχοντοπαναγιά, Παναγιά η Λεμονήτρια, Παναγιά τ'Θοδωρή, Παναγιά Τσυραψωμού, Παναγία των Βοσκών, Παναγιά Δ'χούνια, Χριστός τ'Αρκούδη.

Οι παραλίες του νησιού είναι αμέτρητες. Αναφέρουμε μερικές μόνο: Μαγαζιά ή Γιαλός, Μώλος, Γυρίσματα, Πουριά, Πεύκος, Άγιος Πέτρος, Κυρά Παναγιά, Άγιος Φωκάς, Αχερούνες, Κολυμπάδα, Τρείς Μπούκες, Καλαμίτσα, Αχίλλι, Ασπούς, Παλαμάρι, Παππού το Χούμα, Ατσίτσα.

Το νησί συγκροτείται από δύο τμήματα, που συνδέονται με επίπεδη λωρίδα γης από την Καλαμίτσα μέχρι το Αχίλλι (τον όρμο αναχώρησης του Αχιλλέα για την Τροία). Το ΒΔ τμήμα που είναι κατάφυτο και καλύπτεται από δάση χαλεπίου πεύκης και το ΝΑ που είναι ορεινό και βραχώδες, δημιουργώντας έτσι μια πλήρη αντίθεση.

Ο Κόχυλας (792 μ.) στο νότιο και πιο δυσπρόσιτο τμήμα του νησιού είναι ενταγμένος στο Δίκτυο ΦΥΣΗ 2000 (GR2420006). Αξίζει μια πεζοπορία στο βουνό, που παρά την υπερβόσκηση και τις φωτιές, στις υγρές ρεματιές του φύονται ακόμη πουρνάρια (quercus coccifera) και σφένδαμοι (acer monspessulanum) σε δενδρώδη μορφή. Από σφένδαμο ήταν φτιαγμένο το ακόντιο του Αχιλλέα. Στον Κόχυλα ζει για αιώνες, ελεύθερο και ημιάγριο, το μοναδικό στον κόσμο μικρόσωμο Σκυριανό αλογάκι (φυλή του Equus cabalus, που δεν ξεπερνά το 1,07 m).

Η Χώρα Skyros (AT5011062), ο όρμος Καλογριάς, η Ατσίτσα και το γειτονικό Πευκοδάσος (AT2011032), όπως και η νησίδα Σαρακηνό (AT5011061) είναι χαρακτηρισμένα Τοπία Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους.